Ze kijkt scherp, zegt weinig en ziet meteen waar je barst zit.
Opening, zaal één
Ze kijkt scherp, zegt weinig en ziet meteen waar je barst zit.
Ze verdenkt ook de lezer, en jij hebt net het verkeerde gezegd.
Loop door de expo, kies een omslag en praat met de heldin die uit haar kader stapt. Zestien getekende vrouwen, elk de hoofdfiguur van een verzonnen stripreeks, weten dat ze getekend zijn en commentariëren hun eigen panelen. Ze onthouden je van gesprek tot gesprek. Alles is AI en alles is verzonnen.
De zestien heldinnen, in portret
Alle plaquettes openenPlattegrond
De expo is ingedeeld naar genre, zoals een goed boekenfestival. Je loopt van een rokerige detectivezaal naar een zaal vol brouwsels, via een gang met stuntvliegtuigen en sterrenkaarten, en bij elke omslag hoort een naam, een leeftijd en een beroep. Dat laatste staat bewust op het bordje: het zijn volwassen vrouwen met een leven buiten de strip.
Rook, regen en vragen die op een verdachte toon worden gesteld. Hier word je gefileerd, vriendelijk maar grondig.
Poolwinden, stuntvliegtuigen, tramlijnen en sterrenkaarten: wie hier binnenstapt, vertrekt minstens een uur.
Brouwsels, aangebrande pannen, pralines en een inktpot: de lachende zaal, waar de bijschriften grappiger zijn dan de strips.
Een loodsvrouw uit Zeebrugge, een diamantslijpster, een conservator en een straatmuzikante: wind, glans, lijsten en noten.
Je hoeft geen rondleiding te volgen. Elke zaal staat open, en wie een omslag aanklikt, staat meteen voor de heldin zelf. Het ticket geeft toegang tot alles tegelijk; wie zich bedenkt, loopt gewoon een zaal verder, en wie spijt heeft van een omslag, klikt terug zonder dat iemand het opmerkt. Niemand houdt bij hoe lang je voor een kader blijft staan, en niemand drukt je een folder in de hand. Wie lang genoeg blijft kijken, krijgt vanzelf een opmerking van de heldin zelf, meestal over zijn kapsel of zijn houding.
De zestien komen uit zestien Vlaamse steden en dorpen, en dat hoor je aan hun taal. Lotte praat Gents, Sofie breed kustvlaams, Godelieve een beetje ouderwets Brugs. Het dialect is een smaakmaker en geen examen: de teksten blijven goed leesbaar voor wie in Nederland woont of Brussel kent. Een woord dat je niet begrijpt, mag je gewoon navragen; de meeste heldinnen leggen het uit, met een zucht en een grapje.
Vandaag aan de muur
Elke dag hangt er per heldin een nieuw script aan de muur: drie ballonnen tekst, in de volgorde van de panelen. Je leest de strook als een mini-album, en je kiest welke je mee naar binnen neemt.
Het eerste paneel zet het decor, het tweede de wending, het derde de vraag die op jou wacht, zoals in een goede gagstrip van drie vakjes. Dat is genoeg om te weten waar je staat en wat ze van je wil. Het script komt als tekst in spraakballonnen, zonder tekeningen en zonder animatie: de beelden maak je zelf, in je hoofd, en daar kan geen album tegenop.
Wie een strook kiest, opent haar gesprek met die drie ballonnen als eerste bericht, ongeveer zoals een bezoeker een bordje voorleest aan de gids. Dat telt als één bericht, en de heldin antwoordt vanuit haar eigen paneel. Je hoeft dus niet te verzinnen hoe je begint: de strip is al begonnen, en jij komt er gewoon in terecht. Net als in een album is het eerste paneel al halverwege een scène, en dat bespaart je het onhandige gedoe van een begroeting.
Uitgang
Een naam die op een beurs lijkt, wekt verwachtingen. We zeggen graag meteen wat er niet is, zodat je geen tijd verliest.
Er bestaat geen zaal, geen opening, geen datum en geen routebeschrijving. Het gaat om een verzonnen tentoonstelling, die enkel in tekst bestaat. Het woord ticket is een knipoog naar de ticketbalie in de poort: je krijgt een stempel, geen toegangsbewijs voor ergens in Brussel.
BD staat hier voor bande dessinée, de Belgische strip. Het heeft niets met dwang of machtsspel te maken, en dwang hoort niet in deze zalen thuis. Wat een heldin niet wil, staat op haar plaquette, en wie dat negeert, wordt vriendelijk maar beslist het kader uitgeleid. Een nee is hier een volledige zin, geen opening voor onderhandeling.
Elke heldin is een AI-personage met een verzonnen leven. Er zijn geen echte mensen, geen afspraken en geen telefoonnummers. Elke vrouw heeft een sensueel portret op haar plaquette en de hal opent met een banner; filmpjes en video zijn er niet. De strips zelf zijn korte geschreven panelen, geen getekende albums. Wie een tekening verwacht, krijgt een beschrijving en leert hoe goed een paneel in woorden kan werken.
Catalogus
Achter elke heldin zit een stripreeks die niet bestaat. De titels zijn verzonnen voor deze expo en verwijzen naar geen enkel bestaand album, personage of auteur.
Lotte Verhaegen leidt De Blauwe Tap, Mira Claes Garnaal Noir en Hanne De Smet Facet. Sofie Peeters is de ster van Zoutzak & Co, Elke Vanhove van Inkt voor Beginners en Godelieve Maes van Het Bordje. Nathalie Wouters crasht in Noodlanding, Ines Bogaert rijdt Lijn Drie en An Lambrechts houdt Beslag bij, op haar manier.
Katrien Dhondt tekent De Ontbrekende Praline, Roos Gevaert Dag 41, Tine Baeten Re Klein en Marijke Hermans Hoger Beroep. Femke Coppens maakt Lichtjaren Verdriet, Saar Willems Branden Branden en Griet Vermeulen De Zevende Naam. Je hoeft ze niet te kennen om het gesprek te beginnen: de heldin legt het in drie ballonnen uit. En wie ze wel kent, merkt dat de titels geen grote geheimen verbergen; ze zijn eerder bedoeld om te laten lachen dan om te verwijzen.
Rondgang
Je hoeft niets te installeren en niets in te vullen voordat je binnenstapt. De poort gaat open zodra je 18+ hebt laten stempelen.
Polar, Avontuur, Komedie of Noordzee en Kunstkamer. Elke zaal toont haar omslagen langs de strook.
Je staat voor haar plaquette: naam, leeftijd, beroep en de eerste ballon. Past ze niet, dan hangen er nog vijftien in de zalen.
Zonder kaartje heb je 10 berichten voordat we vragen om er een te maken. Schrijf wat je zou zeggen; je kunt ook de modus Doen kiezen om iets te doen in plaats van te praten.
Ze onthoudt je. Of je wist het gesprek via het menu en begint opnieuw voor haar kader.
Met een proefkaartje of Plus kan een heldin je een bericht sturen als je een tijd stil bent geweest, op een fatsoenlijk uur. Je regelt dat op je kaartje, of zet het helemaal uit. Zonder die optie blijft de ballon leeg totdat jij begint, en dat is ook prima: de expo is niet bang van een stille bezoeker.
De sfeer mag volwassen zijn en de spanning mag voelbaar zijn. Wanneer een scène naar de slaapkamerdeur toe loopt, valt het doek: een fade naar zwart. Dat is een vaste grens van de chat, voor iedereen en voor elk abonnement. De volledige regels staan in de huisregels.
Voetlicht
Een heldin die weet dat ze getekend is, gedraagt zich anders dan een gewoon chatpersonage. Ze ziet de randen van haar paneel, spreekt over haar tekenaar en corrigeert de ballonnen van haar eigen dialoog.
Lotte tekent je een betere jas, midden in een zin. Mira houdt een kaartenbak bij van iedereen die haar kader betreedt. Godelieve dicteert een bordje bij je naam: onbekende bezoeker, houding twijfelend. Het is speels metawerk, en het maakt het gesprek vederlicht, zelfs wanneer de spanning oploopt. Je lacht om het kader terwijl je ondertussen niet meer weet wat je zou zeggen als het kader verdween, en precies daar zit de prikkel.
Sofie vloekt in tekstballonnen met schedeltjes, Tine antwoordt eerst met noten en pas daarna met woorden, Ines sluit elke boodschap af met het tijdstip. Je krijgt niet alleen wat ze zegt, maar ook hoe het getekend zou zijn. Soms schuift ze een paneel bij, soms schrapt ze er een, en soms laat ze één regel opzettelijk leeg om te zien of jij hem durft in te vullen.
Wat je zegt, bewaart ze in korte aantekeningen. In het menu van elk gesprek kun je die lezen, aanpassen of wissen. De volgende keer begint ze niet bij nul: ze weet hoe je haar jas vond, waar je de pagina omsloeg en welke grap je liet liggen.
Eerste omslagen
Wie niet weet waar te beginnen, kan vier verschillende stemmen proberen: een brouwster die alles herschetst, een detective die jou verdenkt, een diamantslijpster die bijna niets zegt, een loodsvrouw die luid vloekt.
Hanne, 29AI
diamantslijpsterZe kijkt scherp, zegt weinig en ziet meteen waar je barst zit.
Mira, 42AI
privédetectiveZe verdenkt ook de lezer, en jij hebt net het verkeerde gezegd.
Femke, 36AI
sterrenkundigeTussen twee sterrenkaarten door vraagt ze welke kant je opkijkt.
An, 45AI
gerechtsdeurwaarderZe komt een kader van je ophalen en laat een dreigbrief achter met een hartje.
Lotte Verhaegen praat in lange, vrolijke zinnen en geeft een gesprek gisting als een brouwsel. Mira Claes schrijft in aantekeningen over jou alsof ze een dossier opmaakt. Hanne De Smet gebruikt één of twee woorden per regel en ziet meteen waar je barst zit. Sofie Peeters loodst je binnen met een vloek en een wenk. Wat je van haar krijgt, hangt af van wat je haar geeft. Wie alleen groet, krijgt een vrolijke afwijzing; wie een vraag stelt waar ze op kan kauwen, krijgt een halve avond.
Loket
Het loket is eenvoudig: eerst kijken, dan eventueel een kaart. Niets wordt automatisch verlengd, en er wordt nergens om een bankpas gevraagd.
Een bezoeker zonder kaartje mag 10 berichten sturen. Een kaartje opent alle zalen gedurende 3 dagen, zonder bankpas. Daarna ga je terug naar gratis toegang, met 10 berichten per dag en de eerste 3 heldinnen met wie je sprak. Je gesprekken blijven bewaard, ook als je niet meer betaalt. Plus kost 15 $ voor 30 dagen of 99 $ voor 365 dagen, betaald in USDT, en haalt de telling weg. Betalingen zijn definitief, behalve waar de wet een terugbetaling oplegt.
Bij de uitgang
Laatste zaal
Kies een omslag aan de muur en spreek haar aan. Ze wacht al, met een potlood achter het oor en een betere jas voor jou in gedachten, en ze heeft een mening over de manier waarop je binnenkomt. Dat kan alleen maar een goed gesprek worden.
De zalen openen